„starej inteligencji”, chłopów sprzeciwiających się kolektywizacji. Zgodnie z ministerialnymi wytycznymi typowanie do zatrzymań i aresztowań miało uwzględniać bieżące zachowanie ludzi z potencjalnie „wrogich środowisk”, bez wracania do przeszłości. Tymczasem często zatrzymywano obywateli, których jedynym ówczesnym przewinieniem był „niewłaściwy życiorys”. Nierzadko powodem tych aresztowań było słabe rozeznanie operacyjne.
Jako przestępstwa kwalifikowano takie czyny jak zrywanie zebrań wyborczych, niszczenie plakatów, publiczne antypaństwowe wypowiedzi (np. zawierające krytykę Konstytucji PRL czy ordynacji wyborczej), wykonywanie napisów i ulotek antywyborczych, agitacja za bojkotem wyborów lub oddawaniem głosów nieważnych, słuchanie wrogich audycji zagranicznych (zwłaszcza Radia Wolna Europa).