Aleksander Sznapik (ur. 10 lutego 1951 w Warszawie) – polski szachista, mistrz międzynarodowy, brat Krzysztofa Sznapika.
Kariera szachowa W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych należał do ścisłej czołówki polskich szachistów. W 1970 roku zadebiutował w finale indywidualnych mistrzostw Polski. Do 1992 roku dwudziestokrotnie uczestniczył w turniejach finałowych, zdobywając dwanaście medali: 4 złote (1976, 1980, 1984, 1991), 4 srebrne (1972, 1974, 1978, 1981) oraz 4 brązowe (1977, 1988, 1989, 1992).
Wielokrotnie reprezentował Polskę w rozgrywkach drużynowych, m.in.: OlimpBase, OlimpBase, OlimpBase, ; trzykrotny medalista: wspólnie z drużyną – złoty (1983), srebrny (1987) i brązowy (1985)OlimpBase.
Do najbardziej udanych należał jego występ na olimpiadzie w Lucernie w 1982 r. (54,2% na pierwszej szachownicy, siódme miejsce drużynowo), na której pokonał między innymi Wiktora Korcznoja).