Brał udział w kilkudziesięciu turniejach międzynarodowych. Uzyskał tytuł mistrza międzynarodowego w 1977 r. po dwóch udanych występach na turniejach w Sztokholmie i Lublinie. W 1979 r. zwyciężył w silnie obsadzonym turnieju międzynarodowym o Puchar Ministra Komunikacji w Warszawie, natomiast na przełomie tego i następnego roku podzielił II m. w turnieju Rilton Cup w Sztokholmie. W 1984 i 1989 r. podzielił I miejsca w turniejach szwajcarskich Politiken Cup w Kopenhadze, natomiast w 1987 r. podzielił II m. w turnieju open festiwalu w Biel (za Lwem Gutmanem, wspólnie z Mihai Șubą i Dusanem Rajkoviciem), wypełniając normę na tytuł arcymistrza"Szachy" nr 10/1987, str. 248.
W 1998 r. zakończył czynną karierę szachową.
W 2010 r. w pokazowym Szachowym Turnieju Gwiazd rozegrał Warszawie mecz z Iwetą Rajlich, pokonując ją w stosunku 4–2Szachowy Turniej Gwiazd, Warszawa 2010.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1990 r., z wynikiem 2485 punktów zajmował wówczas 2. miejsce (za Aleksandrem Wojtkiewiczem) wśród polskich szachistówFIDE rating history :: Sznapik, Aleksander.
Przypisy
Bibliografia ChessBase Megabase 2008
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy szachiści Kategoria:Szachiści Maratonu Warszawa Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Szachiści XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie