Edith wspierała męża w jego politycznych aspiracjach i organizowała przyjęcia dla polityków, by zyskać dodatkowe poparcie dla Theodore’a. Kiedy w 1900 roku był kandydatem na wiceprezydenta przy Williamie McKinleyu, Edith uważała, że to osłabi jego pozycję polityczną i uniemożliwi dalszą karierę. Gdy w 1901 McKinley został postrzelony przez Leona Czolgosza, Roosevelt przebywał w górach Adirondacks. 14 września McKinley zmarł, a Roosevelt złożył przysięgę jako nowy prezydent USA.
Nowa pierwsza dama wprowadziła nowe zwyczaje po wprowadzeniu do Białego Domu – zastąpiła dotychczasowe przyjęcia musicalami i koncertami. Zapraszała także naukowców i literatów. Gruntownie przemeblowała Biały Dom, a także nakazała zawiesić galerię portretów wszystkich pierwszych dam. Była także pierwszą żoną prezydenta, która zatrudniała osobistą sekretarkę. Ponadto raz w tygodniu spotykała się z żonami innych członków rządu, by omówić sprawy protokolarne. Tuż przed opuszczeniem Białego Domu popadła w konflikt ze swoją następczynią, Helen Taft, która oświadczyła, że wymieni cały personel siedziby prezydenckiej, zaraz po objęciu urzędu przez jej męża. Edith sprzeciwiła się tej decyzji, twierdząc że nowa pierwsza dama najpierw powinna sprawdzić ich kwalifikacje.