Losy państwa po śmierci Yelü Dashi i jego upadek Po śmierci Yelü Dashi w roku 1143 władza przeszła w ręce wdowy po nim, Xiao Tabuyan, która rządziła jako regentka w imieniu swojego syna, Yelü Yiliu (1150–1163), do roku 1150. Po śmierci Yelü Yiliu rządy przeszły w ręce jego siostry, Yelü Pusuwan. Rządziła ona aż do roku 1178, kiedy władzę przejął jej syn, Yelü Zhilugu (1178–1213). Najważniejsze wydarzenia późniejszej historii Kara Kitajów związane są ze wzrastającą potęgą ich coraz bardziej nominalnych tylko wasali, chorezmszahów. Już w roku 1158 Il Arslan (1156–1172) interweniował na swoją korzyść w sporach pomiędzy Karachanidami, próbując usadowić się w Mawarannahrze, a w roku 1170 lub 1171 odmówił płacenia trybutu. Kara Kitaje byli jednak na tyle silni że w roku 1165 za pomocą interwencji zbrojnej przywrócili swoje wpływy wśród Karachanidów, a ich inwazję na Chorezm po odmowie płacenia trybutu Il Arslan odparł tylko dzięki przerwaniu tamy na Syr-DariiBobodżan Gafurow, Dzieje i kultura ludów Azji Centralnej, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1978, s. 429.. Kolejny chorezmszah, Tekesz (1172–1200), zawdzięczał swoje wstąpienie na tron w roku 1172 interwencji Kara Kitajów przeciwko jego bratu Sułtanszahowi, jednak kiedy umocnił swoją pozycję to odmówił płacenia trybutu i zabił posła gurchana.