Ida Saxton McKinley (ur. 8 czerwca 1847 w Canton, zm. 26 maja 1907 tamże) – pierwsza dama Stanów Zjednoczonych Ameryki w latach 1897-1901 jako żona prezydenta Williama McKinleya.

Życiorys Ida Saxton urodziła się 8 czerwca 1847 roku w Canton, jako córka bankiera Jamesa Saxtona. Miała siostrę Mary i brata George’a. Uczyła się w Brook Hill Seminary w Media, a po ukończeniu szkoły, wraz z siostrą wyjechała w podróż do Europy. W 1869 roku rozpoczęła pracę w banku swojego ojca. W tym okresie poznała swojego przyszłego męża, Williama McKinleya. Ich ślub odbył się dwa lata później.

Około 1874 roku Ida zachorowała i w ramach terapii przyjmowała brom, co odbiło się na jej zachowaniu i wyglądzie. Cierpiała na epilepsję. Stała się wówczas zależna od męża, co było częstym powodem odrywania go od spraw politycznych, także w czasie prezydentury. Wiosną 1877 oboje przenieśli się do Waszyngtonu, gdyż William został kongresmanem. W tym okresie McKinleyowie byli częstymi gośćmi ówczesnego prezydenta, Rutherforda Hayesa i jego żony Lucy. Ida często zajmowała się wówczas szydełkowaniem i czyszczeniem biżuterii.