Ernestas Galvanauskas (ur. 20 listopada 1882 w Zizonys koło Poniewieża, zm. 24 lipca 1967 w Aix-les-Bains we Francji) – litewski polityk ludowy, wieloletni minister i szef rządu Litwy kowieńskiej, dyplomata, polityk litewskiej emigracji.
Życiorys Po uzyskaniu matury w 1902 roku studiował na petersburskim Instytucie Technicznym, który ukończył w 1908 roku. Kształcenie kontynuował w Liège w Belgii, gdzie specjalizował się w górnictwie oraz zdobył dyplom elektroinżyniera. Po wyjeździe z Belgii pracował w oddziale francuskiego banku w Serbii.
Po 1905 roku znalazł się wśród założycieli litewskiej partii chłopskiej (Lietuvos valstiečių sąjunga), która wkrótce połączyła się z litewskimi liberałami (Lietuvos demokratų partija). W tym samym roku uczestniczył w tzw. sejmie wileńskim, który wyszedł z żądaniem powołania autonomicznej Litwy w ramach Rosji. Współpracował z dziennikiem „Vilniaus žinios” oraz tygodnikiem „Lietuvos ūkininkas”.
W 1918 roku przebywał w Paryżu, gdzie znalazł się w gronie litewskich delegatów na konferencję paryską w 1918 roku. Był szefem litewskiego biura informacyjnego w Paryżu.