Kościół w Choszcznie wzniesiono w I poł. XIV wieku. W 1350 ufundowano ołtarz do kościoła NMP. Kościół NMP w Choszcznie wykazuje związki z budownictwem Pomorza i Brandenburgii. Zaznaczyły na nim swój wpływ zaodrzańskie strzechy budowlane, jednak najmocniej mogły zaważyć tutaj związki z Angermünde, ponieważ Choszczno (Arnswalde) było lokowane na wzorcu tegoż miasta.
Jedynym zabytkiem plastyki figuralnej choszczeńskiego kościoła jest gotyckiej sedilium, znajdujące się w południowej ścianie prezbiterium. Ceglany tympanon niszy tworzy tzw. „Drzewo Jessiego” z rodowodem Chrystusa. W środku wyobrażenia umieszczono ukrzyżowanego Chrystusa, a po jego bokach postacie św. Marii, patronki miejscowego kościoła, oraz św. Jana – opiekuna joannitów. W zwojach winnej latorośli, pomiędzy liśćmi i owocami, umieszczono w szachowniczym układzie popiersia 21 mężczyzn z pustymi banderolami. W choszczeńskim sedilium przenikają się treści mityczne „lignum vite” oraz rodowodu Chrystusa. Zabytek ten pochodzi z pierwszej połowy XIV wieku. Cała budowla kościelna poważnie ucierpiała w pożarze miasta 20 lipca 1511 r. Spłonął dach korpusu i wieża. Zniszczeniu uległy wówczas stare dzwony, możliwe także, że również ołtarz św. Marii. W pożarze z 1511 roku spłonęły także średniowieczne dzwony.