Gdy w 1819 roku zniesiono cyrkuł myślenicki, przenosząc urząd cyrkularny z dość prowincjonalnych Myślenic do bardziej centralnie położonych Wadowic, miasto znalazło się w cyrkule wadowickim. Pozbawione funkcji administracyjnej, zatrzymało się w rozwoju i zaczęło podupadać. Ludwik Pietrusiński, relacjonujący swe podróże po Europie, pisał w roku 1845: Myślenice drewniane, liche, obdarte; Myślenice, niegdyś stolica cyrkułu wadowickiego; bez szkół wyższych, bez dobrej oberży; bez handlu, nawet bez Żydów! Nie, to się nie godzi! (...) Obszedłem całe miasteczko. Zajezdny dom jeden jest w rynku, drugi przed miastem. Obydwa niemieckie.
Po reformie administracyjnej z 1855 r. Myślenice stały się siedzibą jednego z małych powiatów ziemskich (Bezirk Myślenice). Zapewne miało to wpływ na szybszy rozwój miasta, bowiem Maria Steczkowska, odwiedzająca je w 1857 r. w trakcie podróży „do Tatrów i Pienin”, pisała: Miasteczko Myślenice dosyć schludne i miłe, leży bardzo malowniczo nad rzeczką Bysinką w dolinie Raby, z trzech stron nie zbyt wysokiemi otoczone górami. Obszerny rynek okalają wcale porządne, po części na piętro murowane domy;