swoje recenzje z literatury, teatru, malarstwa, rzeźby, muzyki ogłaszał m.in. w „Ateneum”, „Gazecie Narodowej”, „Głosie”, „Gońcu Porannym i Wieczornym”, „Krytyce”, „Kurierze Codziennym”, „Nowej Gazecie”, „Sztuce Polskiej”, „Tygodniku Ilustrowanym”, „Życiu Polskim”. W „Tygodniku Ilustrowanym” wchodził w skład redakcji i prowadził dział krytyki muzycznej, idąc w ślady ojca, który również współpracował przez wiele lat z „Tygodnikiem”. Kleczyński uczestniczył też w działaniach na rzecz powołania zawodowej organizacji literatów i dziennikarzy.
Część publikacji ukazała się w formie książkowej, m.in. zbiór studiów Rzeźba współczesna (1909), poświęconych takim twórcom, jak Gustav Vigeland, Auguste Rodin, Bolesław Biegas, Xawery Dunikowski. Kleczyński wydał również zbiór nowel Ziemia snu (Marzanna) (1911), który zadedykował Stanisławowi Przybyszewskiemu; w zbiorze tym ukazało się kilka nowel ogłoszonych już wcześniej w „Życiu”, ale także nowsze utwory, w tym Drzewo. Ta ostatnia nowela miała odrębną dedykację dla Xawerego Dunikowskiego, którego autor wysoko cenił i był jednym z pierwszych propagatorów jego talentu.