Dzięki mozolnej pracy oraz wielkiemu talentowi wzniósł się na czoło plejady aktorskiej ówczesnej Warszawy. Był jednym z najwybitniejszych aktorów polskich, stworzył wiele wybitnych ról w dramacie współczesnym. Był pierwszym wielkim aktorem, który przyznawał się do realizmu. Wielką wagę przywiązywał do charakteryzacji, odpowiednich kostiumów i dekoracji. Jego spektakle charakteryzowały się dbałością o historyczną wierność. Preferował występowanie we współczesnym repertuarze.

Był także wysokiej klasy pedagogiem. Od 1893 wykładał w Klasie Dykcji i Deklamacji w Warszawskim Towarzystwie Muzycznym, a w latach 1908–1909 w warszawskiej Szkole Aplikacyjnej. Aktorstwa pod jego okiem uczyła się Zofia Noiret.

Od 1919 do śmierci występował w warszawskim Teatrze Rozmaitości. thumb|Grób Bolesława Leszczyńskiego i Wincentego Rapackiego na cmentarzu Powązkowskim thumb|Tablica Miejskiego Systemu Informacji upamiętniająca aktora i reżysera Wincentego Rapackiego na Starej Ochocie w Warszawie thumb|Tablica na domu przy ul. Rapackiego 12 w Lipnie, w którym urodził się aktor