Cechy tańca Na podstawie źródeł można określić jedynie podstawowe cechy tańca greckiego. Będąc faktycznie obecny we wszystkich dziedzinach życia, spełniał rozmaite funkcje społeczne, stąd zróżnicowanie tańców, o których rytmice i figurach brak jednak dokładniejszych wiadomości.
Zgodnie z teorią starożytnych taniec składał się z trzech części: kroków (forai), figur (schemata) i ruchów rąk (deikseis) (por. Plutarch, Moralia 747c). Tańce Greków miały najczęściej charakter kołowy lub korowodowy, rzadko tańczono razem, z reguły osobno (mężczyźni, młodzieńcy, kobiety, dziewczęta), przy czym nie obejmowano się, nie obracano dokoła siebie; parami tańczono na odległość lub z bliska. thumb|160px|Ekstatycznie tańcząca menada (ceramika z końca IV w. p.n.e.) thumb|160px|Zawoalowana tancerka (statuetka terakotowa, II w. p.n.e.) W całości zjawiska jako trzy zasadnicze kategorie występują tańce religijne, świeckie i wojenne. Pierwsze łączyły się nie tylko z ceremoniami religijnymi, lecz także z przedstawieniami teatralnymi o charakterze dramatycznym;