Rodzaje tańca Wywodzące się z tradycji tańce Greków ściśle łączyły się ze śpiewem zespołowym, co podkreśla dwojakie znaczenie słowa choros. O ile niekiedy przeważał w nich śpiew, to w innych przypadkach istotniejszą częścią stawał się pląs, nadający tym samym cechy znanego z powszechnej kultury ludowej tańca z przyśpiewkami.
Poszczególne rodzaje tańca rytualnego (podobnie jak osobne rodzaje pieśni, np. hymn, tren, dytyramb na cześć Dionizosa, pean na cześć Apollona), dostosowane były do charakteru konkretnych obrzędów i bóstw, z którymi się wiązały kultowo. Łączyło się z tym również istnienie kategorii tzw. świętych tancerzy, tworzących rodzaj stowarzyszeń (podobnie jak homeryccy betarmoj albo mityczni korybanci).
Do związanych z kultem apollińskim należały pochodzące z Krety tańce geranos i hypercheme. Pierwszy był tańcem chórów tragicznych, znanym też na Delos i w Sparcie; stworzył go Thaletas z Gortyny, przebywając u Spartan. Wykonywany był przez dwie grupy chóralne: śpiewającą w kręgu oraz taneczną. Uroczystym tańcem chóralnym był również powolny emmeleia.