jako „dziki” Lukian krytykował także taniec themastris polegający na skokach ze skrzyżowanymi nogami. Za nieprzyzwoity uważano też zmysłowy kordaks, pochodzący z komedii attyckiej, podobnie jak z frywolnych dramatów satyrowych pochodził taniec skinnis. Szczególną odmianą był pochód taneczny (tzw. komos bakchiczny). left|thumb|280px|Spartański taniec wojenny pyrriche (mal. Lawrence Alma-Tadema, 1869) Tańce wraz ze śpiewami wykonywano podczas spartańskich świąt – gymnopediów. Wśród tańców wojennych charakterystyczny dla Sparty i Krety był pyrriche (πυρρίχη), bliżej scharakteryzowany przez Platona (Prawa VII, 815a)Człowiek Grecji (pod red. Jean-Pierre’a Vernanta). Warszawa: Świat Książki, 2000, s. 94, 121. jako imitujący walkę:
Wykonywany był przez dwóch lub więcej tancerzy w pełnym uzbrojeniu, przy dźwiękach aulosu, któremu rytm nadawano uderzeniami w tarcze. Tańce pirryckie (wojenne) wykonywano i gdzie indziej;