Giller przeniósł wówczas „Ojczyznę” do Szwajcarii, ale już bez udziału Siwińskiego, który wyjechał z kolei do Paryża. Związał się tu z otoczeniem Hotelu Lambert i był członkiem Towarzystwa Historyczno-Literackiego. Siwiński działał też w Kole Słowiańskim, głoszącym ideę łączności wszechsłowiańskiej. W Wyższej Szkole Polskiej na Montparnasse głosił wykłady, a korespondencje posyłał do „Hasła” we Lwowie, „Kraju” w Krakowie oraz pisma Zjednoczenia Emigracji Polskiej „Niepodległość”, wydawanego w Szwajcarii. Na łamach tego ostatniego ogłosił m.in. Kilka słów o udziale generała Mierosławskiego w powstaniu 1863 roku (1867). W 1867 wspólnie z Władysławem Zamoyskim, Karolem Ruprechtem i Agatonem Gillerem wystosował adres do cesarza Napoleona III, potępiający paryski zamach Antoniego Berezowskiego na cara Aleksandra II.
Edward Siwiński był zaangażowany w działalność Stowarzyszenia Pomocy Naukowej w Paryżu. Jako ceniony prelegent Stowarzyszenia (dość szeroko komentowany był jego odczyt o roli Jana Pawła Woronicza w literaturze polskiej doby rozbiorów) otrzymał propozycję wygłoszenia serii wykładów na temat literatury polskiej w roku akademickim 1870/1871. Do realizacji tego planu nie doszło wobec wybuchu wojny francusko-pruskiej.