375, Baker Book House, Grand Rapids, 1954) Na wieść o zburzeniu w październiku 1574 kościoła, należącego do protestantów w Krakowie przez rozjuszony tłum, napisał w liście do dostojników kościelnych: Czego nie śmiał ani król, ani biskup, to zrobić ośmielili się studenci Akademii Krakowskiej, godni wiekuistej pamięci, których chwałę cały kościół sławić będzie. (J. Tazbir, Świt…). W wyniku jego działań 24 marca 1578 roku grupa podburzonych studentów zniszczyła szereg urządzeń drukarni Aleksego Rodeckiego oraz wiele drukowanych w niej ksiąg. Kiedy otrzymał list od biskupa Uchańskiego napisany po polsku, oburzył się, że ten ośmielił się pisać do niego w języku polskim a nie łaciną, nadmieniając lingua catholica hoc est latinaPraca zbiorowa, "Dzieje Polski a współczesność", Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1966, s. 83. Twierdził, że msza święta nie powinna być zrozumiała dla ludu, argumentując to następująco, cyt. ten co mniej rozumie, jest zazwyczaj bardziej pobożny. Ci, którzy wszystko w kościele rozumieją, nabierają łatwo pogardy dla religii, ci, którzy niczego nie rozumieją, są pełni podziwu dla wszystkiego, co związane z KościołemPraca zbiorowa, "Dzieje Polski a współczesność", Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1966, s. 83-84.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Hozjusz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.