Można więc, szczególnie na przykładzie Królestwa Francji, mówić o stopniowym umacnianiu się władzy monarszej, zmierzającej w kierunku absolutyzmu, tj. dziękiI. Jaworski, Zarys powszechnej historii państwa i prawa, wyd. 2, 1963, s. 67-74; S. Sczaniecki, Powszechna historia państwa i prawa, wyd. 8, s. 109-121; M. Wąsowicz, Historia ustroju państw Zachodu, wyd. 2, s. 41-45, 105-107.: przemianom społecznym i gospodarczym, w tym rozwojowi wymiany handlowej i produkcji manufakturowej, która przynosiła dochody monarchii wzrostowi znaczenia mieszczaństwa, potrzebującego silnej władzy publicznej, która jednocześnie dzięki udzielanym pożyczkom umocniła pozycję finansową monarchy złamaniu pozycji możnowładztwa, które stało się zależne od woli króla osłabieniu pozycji politycznej szlachty z ugruntowaniem się uprawnienia króla do nadawania szlachectwa sojuszowi ołtarza i tronu, który był opłacalny dla elity kościoła katolickiego, uzyskującej monopol na władzę w sferze duchowej, usuwającej konkurencyjne porządki na polach wiary, rytuałów, wspólnot i duchowości, przez co było możliwe wspólne tępienie heretyków przez państwo i kościół jako wrogów kościoła i królestwa rozwojowi nauki prawa (legista), recepcji prawa rzymskiego, ustaleniu pojęcia "korony królestwa", "państwa" i uznaniu jego publicznego charakteru, w oparciu również o tzw.