Odgórnie zaś zmieniając, podług map, podział terytorialny państwa, lokalizowano siedziby urzędów w miastach, które nie miały warunków lokalowych i odpowiedniej infrastruktury.
Uzasadnienie doktrynalne thumb|Cardin Le Bret (1558–1655) jeden z teoretyków absolutyzmu z ojcem Absolutyzm monarszy uzasadniano na różne sposoby, w korzystając z uzasadnienia deigracjalnego, utylitarnego oraz sięgając do teorii boskiego prawa królów na gruncie teologicznym. Jednymi z najbardziej znanych ideologów absolutyzmu byli: Jean Bodin, Jacques-Bénigne Bossuet i Armand Jean Richelieu.
Koncepcja boskiego prawa królów była szczególnie popularna w Anglii i Szkocji w okresie rządów Stuartów. Jej przedstawicielem był między innymi Robert Filmer, autor traktatu Patriarcha (1680). Jego argumentacja odnosiła się do historii biblijnej postrzeganej w tym wypadku jako uniwersalna prahistoria ludzkości. Zasadzała się na teorii, że monarcha panuje nad poddanymi tak jak biblijny Adam, będący głową ludzkiego rodu, który sprawował władzę z boskiego nadania nad swoim potomstwem jako pierwszy ojciec. Władza monarsza wywodzi się więc z władzy ojcowskiej, a monarcha pełni wobec swojego ludu taką rolę, jak ojciec wobec rodziny. Pozycję monarchy legitymizuje wyznaczony przez Stwórcę patriarchalny model rodziny oraz pochodzenie władzy królewskiej od Adama - praojca.