Historia i rozwój OSS Około 1970 r. wiele czynności należących do OSS było wykonywane przez manualne procesy administracyjne. Jednak było oczywiste, że znaczną część z tych działań mogłyby wykonywać komputery. W ciągu następnych 5 lat firmy telekomunikacyjne stworzyły szereg systemów komputerowych, które automatyzowały dużą część tych czynności. Był to jeden z decydujących czynników w rozwoju systemu operacyjnego Unix i języka programowania C. Bell System nabył własną linię produkcyjną komputerów PDP 11 od firmy Digital Equipment Corporation (DEC) dla zastosowanie w różnorodnych aplikacjach OSS. System OSS wykorzystywany w systemie Bell zawierał AMATPS, CSOBS, EADAS, RMAS, SCCS, SES, TIRKS, oraz wiele innych.
Początkowo systemy OSS nie były powiązane ze sobą i często wymagały pośrednictwa człowieka. Przykładowo gdy klient chciał zamówić nową usługę telefoniczną, system odpowiedzialny za jego realizację pobierał informacje o kliencie i szczegóły jego zamówienia, ale nie był w stanie skonfigurować centrali telefonicznej. To było zadanie systemu zarządzającego przełącznikiem. Szczegóły nowej usługi musiały być przeniesione z systemu obsługi zamówień do systemu zarządzania przełącznikiem – zazwyczaj było to robione przez ręczne przeindeksowanie szczegółów z jednego ekranu do drugiego.