Często powtarzaną anegdotą o Petraeusie z tego czasu jest pytanie, jakie miał zadać Rickowi Atkinsonowi: „Powiedz mi, jak to się skończy”, co uznano za dowód, iż generał szybko zrozumiał, z jakimi kłopotami będzie trzeba się zmierzyć po obaleniu Saddama Husajna.
Petraeus nadzorował program robót publicznych i politycznej rewitalizacji w Mosulu, inicjując 4500 projektów odbudowy (m.in. ponowne otwarcie Uniwersytetu w Mosulu). „The New York Times” stwierdził, iż od pierwszego dnia ich pobytu w Mosulu kompania Bravo i reszta 101. Dywizji Powietrznodesantowej zostali obarczeni dziesiątkami innych zadań, samymi zdecydowanie niemilitarnymi, spowodowanymi nieodpowiednim przygotowaniem cywilnych przywódców w Waszyngtonie i Bagdadzie do okupacji Iraku. Irakijczycy nadali Petraeusowi biblijne przezwisko „Król Dawid”, które zostało następnie podchwycone przez niektórych jego kolegów. „Newsweek” stwierdził, iż „jest powszechnie przyjmowane, że żadna siła nie pracowała mocniej, by zdobyć irackie serca i umysły niż 101. DPD dowodzona przez Petraeusa”, który zdecydowanie popierał użycie funduszy pozostających do dyspozycji dowódców na cel robót publicznych i przekonując administratora Paula Bremera, iż „pieniądze są amunicją”. Stwierdzenie to, często potem powtarzane, stało się w końcu częścią polowej instrukcji przeciwpartyzanckiej, której współautorem był Petraeus.