Batalion, po przybyciu w rejon Czelina, otrzymał rozkaz zbudowania mostu stałego przez Odrę (współdziałając z 4 Pułkiem Pontonowym) i zabezpieczenia przeprawy 12 Korpusu Gwardii. Saperzy przystąpili do budowy wyznaczonego odcinka 20 lutego. O 12.00 podczas zwiadów do wytyczenia lokalizacji mostu trzykrotnie został ranny szef sztabu batalionu kpt. Wasyl Wasylewicz. Przewieziony został do szpitala 2 Armii, a jego obowiązki przejął por. Konstanty Machlak. Szerokość przyczółka wzdłuż zachodniego brzegu rzeki wynosiła około trzy kilometry, a głębokość, zaledwie kilkaset metrów, więc budowa mostu okazała się niezmiernie trudnym zadaniem. Prace związane z wbijaniem pali zakończono do 22 lutego, a prowadzone były pod stałym ogniem nieprzyjacielskiej artylerii. Stosowano zadymianie chemiczne przy pomocy świec, maskując w ten sposób budowę mostu. Prace wykonywane były w nocy co zmniejszało tempo budowy. Batalion budował odcinek mostu na zachodnim brzegu od wału powodziowego do nurtu rzeki, a radzieccy saperzy budowali dalsze odcinki. Most budowany był ręcznie z drzewa, a jego budowa przebiegała w trudnych warunkach (niska temperatura, praca w lodowatej wodzie i ciągły ostrzał artyleryjski). Batalion budowę wyznaczonego 116-metrowego odcinka mostu zakończył w nocy 28 lutego.