Podczas budowy wbito 217 pali, ułożono 31 kapturów, 350 belek i 1200 bali nawierzchni, a komisja odbioru z 1 Frontu Ukraińskiego bardzo wysoko oceniła pracę polskich saperów.
Batalion podczas ciężkich dni otrzymał telegram z informacją, że rozkazem Naczelnego Dowódcy Armii Czerwonej nr 11 z dnia 19 lutego 1945 otrzymał zaszczytną nazwę „Warszawski” za udział w walkach o stolicę Polski. W przeddzień ukończenia budowy mostu, nad Odrą ustawiono polski słup graniczny. Został wbity 27 lutego 1945 na wschodnim brzegu rzeki poniżej Czelina. Kilkumetrowej wysokości kloc drzewa został przygotowany w lesie koło Mieszkowic. Pomalowany został w biało-czerwone pasy i przybita została tablica z orłem piastowskim oraz kierunkowskazy z napisami „Warszawa – 474 km” i „Berlin – 64 km”. Do wbicia słupa wybrano sześć osób. Kilka dni później dla udokumentowania i upamiętnienia tej historycznej chwili jego inicjatorzy sporządzili dokument. Ppor. Władysław Cieślak napisał ten swoisty akt erekcyjny wymieniając w nim również nazwiska 10 poległych i 35 rannych żołnierzy podczas budowy mostu. Umieszczony w butelce dokument został zakopany przy ustawionym słupie granicznym. Według wspomnień komandora Henryka Leopolda Kalinowskiego, słup został już następnego ranka zniszczony przez niemiecką artylerię.