Józef Czerlunczakiewicz (ur. 2 kwietnia 1829 w Oleszycach, zm. 16 stycznia 1911 w Przemyślu) – polski duchowny katolicki obrządku greckiego, dogmatyk, profesor Uniwersytetu Lwowskiego i Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Był synem ks. Jakuba (1791-1854), greckokatolickiego proboszcza w Oleszycach, i Tekli z Lewickich, siostry Józefa. Brat Emila, prawnika i urzędnika austriackiego. Początkowo kształcił się w Przemyślu, zaś od 1845 r. w Rzymie, gdzie ukończył seminarium duchowne obrządku greckiego i w 1852 r. uzyskał w Urbanianum doktoraty teologii oraz prawa kanonicznego. Święcenia kapłańskie przyjął w 1853 w Wiedniu. Tamże pracował jako prefekt seminarium duchownego obrządku greckiego (Barbareum) oraz proboszcz parafii św. Barbary.
W 1857 wygrał konkurs na stanowisko profesora dogmatyki na Uniwersytecie Lwowskim i po uzyskaniu zatwierdzenia ministerialnego objął wykłady w roku akademickim 1858/1859. Czerlunczakiewicz dwukrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Teologii, jednak okazał się na uczelni lwowskiej postacią kontrowersyjną. Był zdeklarowanym wrogiem prawosławia;