Pułk ułanów 116 dni spędził w twierdzy, w tym 107 w bezpośredniej styczności z przeciwnikiem. Pułk Ułanów Karpackich od godz. 7.00 dnia 10 grudnia 1941 jako wzmocniony oddział pościgowy prowadził 2 podjazdami działania pościgowe, jednym uchwycił skrzyżowanie dróg Derna-Acroma, drugim zajął Acromę. Biorąc w walce przy tym 29 jeńców i zdobywając broń na nieprzyjacielu. Siły całego oddziału skoncentrowały się w Acromie. Była to pierwsza akcja bojowa pułku przeprowadzona przy użyciu sprzętu motorowego. W trakcie walk w obronie Tobruku z szeregów pułku ubyło 10 poległych, 2 zmarłych z ran, 2 poległych w trakcie transportu morskiego ewakuowanych jako rannych i 65 rannych. 13 grudnia oddział opuścił Tobruk i przeszedł do obozu przejściowego w Ariente w pobliżu portu tobruckiego. Został podporządkowany dowódcy brytyjskiej 16 Brygady Piechoty z zadaniem oczyszczania terenu z rozbitków niemieckich i włoskich. 16 grudnia podczas rekonesansu pojazd dowódcy pułku najechał na minową pułapkę, dowódca i zastępca zostali lekko ranni, 1 żołnierz poległ, a drugi zmarł w szpitalu. Od 19 grudnia ułani wykonali marsz w szyku obronnym na pojazdach brytyjskiej kolumny transportowej przez pustynię, a następnie od 22 grudnia transportem kolejowym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pułk Ułanów Karpackich · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.