Następnej nocy karpaccy ułani przejęli od 18 pułku lansjerów bengalskich, 6 kilometrowy odcinek obrony zaczynający się od wybrzeża morskiego. 3 i 5 października na skutek ostrzału artylerii zginęli dwaj pierwsi ułani ze składu pułku. Poszczególne szwadrony pułku prowadziły akcje patrolową na przedpolu własnych pozycji obronnej, a szwadrony 1 i 2 prowadziły wypady na pozycje włoskie w celu likwidacji ich placówek, rozpoznania stanowisk i schwytania jeńców. Wypad 2 szwadronu z wydzielonymi plutonami 1 i 3 szwadronu, nocą 12/13 października przyniósł oczekiwany sukces i jeńca. 28/29 października pułk większością sił zajął nowy odcinek "Środek Wyłomu" luzując skrzydłowe kompanie sąsiednich 2 i 3 batalionów strzelców karpackich. Na "Wyłomie" ułani prowadzili działania obronne do 10 grudnia 1941. 8 listopada ponownie w zasadzce patrol 1 szwadronu zlikwidował patrol włoskich bersalierów i pojmał jeńca. W związku z odblokowaniem twierdzy w Tobruku przez wojska 8 Armii Brytyjskiej na bazie pułku utworzono oddział pościgowy z pododdziałami wzmocnienia tj. plutonem rozpoznawczym 3 batalionu strzelców na transporterach Carriers, plutonem z kompanii ckm, plutonem z kompanii saperów, dywizjon ppanc. z dwoma bateriami i III dywizjonem Karpackiego pułku artylerii.