Starożytni Grecy w gwiazdozbiorze Ołtarza widzieli zapowiedź burz na morzu. Według Aratosa, kiedy całe niebo, oprócz Ołtarza, było zasnute chmurami, można się było spodziewać wiatru z południa.
Przedstawia ołtarz, na którym mitologiczny, uczony centaur Chiron złożył bogom Olimpu ofiarę z wilka. Często przedstawiany z płonącym kadzidłem lub jako stos służący za latarnię morską, z którego dymu uformowała się Droga Mleczna. Góra Ołtarza jest skierowana na południe. Dym z kadzidła palonego na ołtarzu podobno utworzył Drogę Mleczną.
W niektórych wczesnych „nowożytnych” atlasach nieba Centaur niesie w kierunku Ołtarza na mieczu lub włóczni zwłoki Psa w celu całopalenia. Nie ma jednak w mitologii opowieści, która by opisywała taki obraz. Lacaille położył kres tym interpretacjom, używając przestrzeni pomiędzy tymi trzema gwiazdozbiorami do stworzenia gwiazdozbioru Węgielnicy, który stał się przeszkodą dla Centaura.
Tytanomachia Tytanomachia, walka bogów z Tytanami, była dziesięcioletnią wojną o władzę nad Wszechświatem między bogami Olimpu pod wodzą Zeusa a Tytanami z góry Otrys. Z wdzięczności za zwycięstwo Zeus umieścił ołtarz bogów na niebie.