Pędy są nagie lub owłosione, z włoskami pojedynczymi lub rozgałęzionymi. Liście Naprzeciwległe (tylko w rodzaju hortensja występują też skrętoległe), zwykle z listewką łączącą oba liście w węźle, biegnącą dookoła łodygi, ogonkowe lub siedzące, bez przylistków. Blaszka pojedyncza, tylko u kirengeszomy i hortensji dębolistnej bywa pierzasto wcinana. Brzeg liścia karbowany lub piłkowany, rzadko całobrzegi. Blaszka od 1 cm długości u gatunków kseromorficznych do 25 cm długości u gatunków leśnych. Kwiaty Zebrane w szczytowe kwiatostany wierzchotkowate, zwykle groniasto złożone, rzadziej główkowate. Kwiaty 4- lub 5-krotne, rzadko, 8-, 10- lub 12-krotne, czasem wyraźnie dimorficzne – poza kwiatami płodnymi występują kwiaty płonne o powiększonych działkach kielicha, pełniących funkcję powabni. Kwiaty są obupłciowe z wyjątkiem Hydrangea arguta (= Broussaisia arguta). Liczba pręcików jest zwykle dwukrotnie większa niż płatków. Nitki pręcików są spłaszczone i tworzą rurkę wokół słupka. Zalążnia całkowicie lub wpół dolna, tworzona zwykle przez 3–5 (rzadko do 7 lub nawet 12) owocolistków.