Rewolucja 1917 r. Brał udział w rewolucji lutowej 1917 r. W 1917 r. w Piotrogrodzie kierował sekcją łotewską w miejskim komitecie partyjnym. Od marca 1917 r. znowu pisał do „Prawdy", następnie został włączony do komitetu wykonawczego Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich jako przedstawiciel łotewskich socjaldemokratów. Również w marcu 1917 r. został jednym z redaktorów łotewskojęzycznej gazety bolszewickiej „Cīņa” (Walka). W dniach 19–23 kwietnia 1917 r. przewodniczył XIII Konferencji Socjaldemokracji Łotewskiego Kraju, podczas której podjęto decyzje o przyłączeniu organizacji do SDPRR, jako jej sekcji łotewskiej. Konferencja zadeklarowała również chęć walki o autonomię Łotwy w granicach socjalistycznej Rosji, poparła zniesienie przywilejów szlacheckich i likwidację klasy obszarników, a także wezwała do przekształcenia rewolucji rosyjskiej w rewolucję socjalistyczną i zakończenia wojny. W maju łotewscy bolszewicy ze Stučką na czele opuścili Piotrogród i udali się do Rygi, gdzie na szeroką skalę prowadzili agitację. Na II Zjeździe Delegatów Rad Strzelców Łotewskich wystąpił jako członek bolszewickiej delegacji, która przekonała większość strzelców do programu politycznego głoszonego przez partię. Następnie zjazd wybrał komitet wykonawczy, również zdominowany przez bolszewików. W maju 1917 r.