Eugen Charles Albert d’Albert, także Eugène d’Albert (ur. 10 kwietnia 1864 w Glasgow, zm. 3 marca 1932 w Rydze) – niemiecki pianista, kompozytor i dyrygent pochodzenia szkocko-francuskiego. Autor werystycznych oper Niziny i Zamarłe oczy.
Życiorys thumb|D’Albert na karykaturze Lino Salininiego (przed 1925) Jego ojciec, Charles Louis Napoléon d’Albert, pochodził z Nienstedten; matka, Annie Rowell, pochodziła z Newcastle upon Tyne, gdzie mieszkała rodzina d’Albertów.
Ojciec Eugena, kompozytor i nauczyciel tańca, był jego pierwszym nauczycielem. Od 1874 w londyńskim National Training School studiował harmonię i kontrapunkt u Johna Stainera, Arthura Sullivana i Ebenezera Prouta oraz fortepian u Ernsta Pauera.
5 lutego 1881 w Pałacu Kryształowym zagrał Koncert fortepianowy a-moll Roberta Schumanna. W tym samym roku, dzięki stypendium im. Mendelssohna przyznawanym na podróż zagraniczną, wyjechał do Wiednia, gdzie kształcił się u Hansa Richtera, na którego koncercie 24 października wykonał Koncert fortepianowy A-dur własnej kompozycji. W latach 1882–1884 w Weimarze był uczniem Ferenca Liszta, który porównywał go do Karola Tausiga.