Zapoczątkowało to nowy rodzaj synagog średniowiecznych, posiadających nieco szersze sale modlitewne. Słupy pośrodku sali, dzielące ją na dwie nawy, posiadała synagoga w Ratyzbonie (XIV w.). posiadają je również synagoga Staro-nowa w Pradze i synagoga Stara w Krakowie, najstarsza zachowana synagoga w Polsce.
Renesans thumb|Synagoga w Szydłowie thumb|Synagoga w Zamościu mały|Synagoga w Szczebrzeszynie Synagoga Stara w Krakowie uległa zniszczeniu w pożarze Kazimierza w 1557. 13 lat później rozpoczęła się jej odbudowa pod kierunkiem florenckiego architekta Mateo Gucciego, który podwyższył budynek i zwieńczył go renesansową attyką, podobną choćby do zaprojektowanej kilka lat wcześniej na krakowskich Sukiennicach. Zadaniem ściany attykowej była ochrona drewnianego dachu przed ewentualnym pożarem, pełniła ona również ważne funkcje dekoracyjne, zwiększając wrażenie lekkości i smukłości budowli. Attyka, za którą znajdował się dach pogrążony, niekiedy mogła również pełnić funkcje obronne, służąc jako osłona dla znajdujących się na dachu osób.