Przewidywał on: dowództwo, sztab,kwatermistrzostwo; sekcje: polityczno-wychowawczą, techniczną, uzbrojenia i zaopatrzenia; kompanie: cztery czołgów, fizylierów, zaopatrzenia technicznego, plutony: saperów, gospodarczy, sanitarny.
Stan 374 ludzi (90 oficerów, 121 podoficerów, 163 szeregowych).
Uzbrojenie i wyposażenie; 110 kb, 161 pm, 21 czołgów IS-2, 2 ciągniki gąsienicowe, samochód pancerny BA-64, 3 transportery opancerzone Mk-1 Universal, 3 motocykle, 48 samochodów, 2 radiostacje.
Kamuflaż i oznakowanie wozów Wozy bojowe malowano farbą olejną koloru ciemnozielonego. Poszczególne pojazdy mogły różnić się odcieniem, a nawet i kolorem. Jeśli okoliczności tego wymagały, malowano pojazdy w nieregularne plamy różnej wielkości i kształtu. Obok podstawowego koloru wykorzystywano brąz, czerń lub piaskowy. Taki sposób malowania stosowano jednak sporadycznie. Zimą wozy bojowe malowano na biało, tzw. bielidłem. Biel nakładano bezpośrednio na ochronną farbę zieloną, przy czym pokrywano nią albo cały pojazd, albo też tylko część jego powierzchni, tworząc nieregularne plamy deformujące kształt. Zamiast farby mogło być używane wapno. thumb|Sposoby malowania godła na czołgach Przynależność wozu bojowego do Wojska Polskiego był biały orzeł. Stylizowany, aczkolwiek znacznie uproszczony kształt orła wzorowany był na orle piastowskim.