Rysunek orła na wozach bojowych oraz dokładność odwzorowania zależały zazwyczaj od umiejętności malującego godło. Malowano go zwykle ręcznie, choć czasem stosowano szablony. Wysokość orła wahała się od 20 do 40 cm. Znak malowano najczęściej bezpośrednio na tle zielonej farby pokrywającej pojazd jako jednolitą pełną sylwetkę. Zdarzały się przypadki, że na pojazdach niektórych jednostek zarys sylwetki wykonany był pojedynczą lub podwójną linią. W 4 pczc, znak orła malowano na tle czerwonego rombu obwiedzionego białymi liniami. W 2, 3, 4 i 16 BPanc znak orła był umieszczony w kole zakreślonym jedną linią białą, dwoma liniami lub też grubą, białą linią przerywaną.
Znak orła był malowany najczęściej na bocznych ścianach wież czołgów, czasem dodatkowo na tylnej ścianie wieży, a na czołgach lekkich T-70 w 1 BPanc na przedniej osłonie pancernej armaty. Na działach samobieżnych SU-57, SU-76, SU-85, ISU-122 i ISU-152 znak orła był umieszczony zazwyczaj na bocznych ścianach przedziału bojowego, rzadziej na przedniej płycie pancerza. W 4 sdasa malowano go na przednim błotniku. Kolejność i miejsce malowania znaku orła oraz numerów taktycznych były podawane w rozkazie dowódcy danej jednostki.
Oznakowanie taktyczne