Regent karlistów Na początku lat trzydziestych miały miejsce poważne spory karlistów. Pretendent Alfons Karol, książę San Jaime dobiegał już osiemdziesiątki i nie miał dzieci. Był ostatnim męskim potomkiem linii karlistowskich pretendentów wywodzących się od Don Karola, hrabiego Molina. Szukając następcy Alfonsa Karola, karliści podzielili się; jedni popierali wygnanego króla Hiszpanii – Alfonsa XIII, a inni byli przekonani, że Alfons i jego cała rodzina zostali wykluczeni z sukcesji karlistowskiej (jako ci, którzy tron Hiszpanii zawłaszczyli mimo że należał się karlistom).

Chcąc uniknąć dalszej niepewności, 23 stycznia 1936 Alfons Karol wyznaczył Ksawerego na regenta karlistowskiego. Alfons Karol uważał Ksawerego za najstarszego mężczyznę z całego rodu Burbonów, a to miało odpowiadać ideałom karlistów. Kilka miesięcy później rozpoczęła się hiszpańska wojna domowa. Ksawery został wtedy mianowany dowódcą armii karlistowskiej. thumb|left|200px|Siostra Ksawerego – cesarzowa Zyta Podczas II wojny światowej Ksawery powrócił do wojska jako pułkownik w czwartej dywizji armii belgijskiej. Po zdobyciu Belgii przez Hitlera w maju 1940, Ksawery cofnął się do Dunkierki, gdzie jego dywizja została włączona do armii francuskiej. Został zwolniony z wojska i przyłączył się francuskiego ruchu oporu.