Pierwsza faza budowy charakteryzowała się zastosowaniem stylu gotyku włoskiego, stworzone zostały wtedy portale północny oraz wschodni. Rzeźby lwów oraz Adama i Ewy są starsze od reszty elementów ponieważ są pozostałościami po poprzednim kościele. W drugiej fazie budowy na zewnątrz katedry wyrzeźbione zostały 72 ludzkie głowy naturalnej wielkości, będące przykładem renesansowego realizmu oraz antropocentryzmu. Powierzchnie wewnętrzne i zewnętrzne ścian apsyd zdobi rząd płytkich, półkolistych nisz wykutych w monolitycznym kamieniu płyt. Podstawa nisz jest podwyższona, a górna część obniżona, jakby zbiegająca się do wnętrza, co tworzy efekt perspektywy, podkreślając wrażenie głębi. Podobny efekt sprawia kasetonowe sklepienie zakrystii, znajdującej się na pierwszym piętrze pod ziemią, stosujące skrót perspektywiczny. Z zakrystii można wejść do bogato dekorowanego baptysterium, w którym znajduje się rzeźba trzech putt podtrzymujących chrzcielnicę, figury proroków oraz płaskorzeźba z medalionem przedstawiającym Boga Ojca otoczonego przez anioły. W ostatniej fazie budowy powstała kopuła w całości zbudowana z kamienia, fasada wschodnia budynku oraz grupa rzeźb powyżej prezbiterium i transeptu, wykonanych przez Niccolò di Giovanni Fiorentino.