Mongolskie wyścigi konne Mongołowie mają wielki szacunek dla koni, ponieważ od wieków życie Mongołów było ściśle związane z nimi. Konie służyły im nie tylko jako środek transportu, ale stanowiły także źródło bogactwa, główny środek utrzymania i towarzystwa. W związku z tym główne święto Mongołów jest także świętem koni, które mają swoje zaszczytne miejsce w festiwalu Naadam.
Przygotowania do uczestnictwa w zawodach zaczynają się ok. 3 miesiące wcześniej. Właściciele koni, dokarmiając je specjalną paszą przygotowują je do wyścigu na dystans od 15 do 35 km. Wyścigi konne są podzielone na sześć kategorii, w zależności od wieku koni. Przykładowo: 2-letnie konie ścigają się na odcinku 16 km, zaś 7-letnie, na odcinku 30 km. Cechą charakterystyczną mongolskich wyścigów konnych jest fakt, iż uczestniczą w nim dzieci, mające do 5 do 13 lat; one bowiem, jako dżokeje, trenują przydzielone im wcześniej konie. Niewielka waga jeźdźca ma swoje praktyczne znaczenie, dzięki niej koń może łatwiej pokonywać duże odległości w galopie. Umiejętności dżokeja nie odgrywają większej roli w porównaniu z samym koniem. Nie jest niczym nadzwyczajnym więc fakt, iż nie raz do mety docierają same konie bez jeźdźców, którzy nie podołali wymagającemu wyścigowi.