Naumann, 1823 – strzyżyk południowy – środkowa i wschodnia Brazylia do północno-wschodniej Argentyny i wschodniego Paragwaju. Troglodytes aedon bonariae Hellmayr, 1919 – skrajnie południowo-wschodnia Brazylia, Urugwaj i północno-wschodnia Argentyna. Troglodytes aedon puna Berlepsch & Stolzmann, 1896 – Peru i północno-zachodnia Boliwia. Troglodytes aedon audax Tschudi, 1844 – zachodnie Peru. Troglodytes aedon carabayae Chapman & Griscom, 1924 – środkowe i południowe Peru. Troglodytes aedon tecellatus d’Orbigny & Lafresnaye, 1837 – południowo-zachodnie Peru i północne Chile. Troglodytes aedon rex Berlepsch & Leverkühn, 1890 – środkowa Boliwia do północnej Argentyny i zachodniego Paragwaju. Troglodytes aedon atacamensis Hellmayr, 1924 – północne i środkowe Chile. Troglodytes aedon chilensis Lesson, 1830 – południowe Chile i południowa Argentyna. Pierwsze wyniki badań genetycznych wskazywały, że kompleks ten należy podzielić na kilka osobnych gatunków i tak np. autorzy wydanego w 2005 roku 10. tomu Handbook of the Birds of the World do T. aedon zaliczyli tylko dwa podgatunki (nominatywny i parkmanii), pozostałe zaś wydzielili do osobnych gatunków: T. brunneicollis, T. musculus i T. beani. Generalnie jednak, ze względu na brak kompleksowych badań genetycznych w obrębie grupy T.