Sclater, 1858 – strzyżyk brunatny – środkowy i południowy Meksyk.
Dawniej za podgatunek strzyżyka śpiewnego uznawano także strzyżyka falklandzkiego (Troglodytes cobbi), klasyfikowanego obecnie jako odrębny gatunek.
thumb|lewo|Głos podgatunku T. a. aedon, Rondeau Provincial Park (Ontario, Kanada)
Morfologia i tryb życia Długość ciała 11–13 cm; masa ciała 10–12 g. Wierzch ciała szarobrązowy, z ciemnymi prążkami na skrzydłach i ogonie. Spód ciała szarawobiały, jasne gardło, delikatne prążki na bokach. Podryguje wysoko zadartym ogonem. Obie płci są podobne. Agresywny i ruchliwy. Samiec buduje najczęściej kilka gniazd, z których samica wybiera jedno, wyściela je i składa jaja.
Zasięg, środowisko Pospolity w zaroślach, luźnych zadrzewieniach oraz w ogrodach południowej i środkowej części Ameryki Północnej. Populacje z Kanady i USA zimują w południowej części USA i Meksyku.
Status zagrożenia IUCN uznaje strzyżyka śpiewnego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern), nadal stosuje jednak stare, szerokie ujęcie systematyczne. Przed podziałem taksonomicznym gatunku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność jego populacji lęgowej na około 190 milionów osobników.