Stanisława Siudy, która wchodziła w skład Grupy Operacyjnej gen. Tokarzewskiego-Karaszewicza. 15 września toczył walki na przesmykach jezior Zdworskiego i Łąckiego. 16 września wieczorem ponownie połączył się z 15 DP w rejonie Iłowa. 17 września maszerował w kierunku Bzury, podczas marszu niemieckie lotnictwo wykonało na batalion szereg ataków powietrznych, w wyniku których rozproszył się i przestał istnieć jako zorganizowana jednostka wojskowa. Grupy żołnierzy dostały się do Puszczy Kampinoskiej, poprzez którą przebijały się do Warszawy i Modlina.
Wągrowiecki i Żniński bataliony ON od sierpnia 1939 zostały podporządkowane dowódcy 26 Dywizji Piechoty. Wraz z tą dywizją zostały przydzielone do zgrupowań pułkowych, głównie 37 pułku piechoty. W dniach od 1 do 6 września broniły północno-zachodniej Wielkopolski, w tym linii jezior żnińskich, wraz z dywizją tocząc jedynie lokalne potyczki z niemieckimi patrolami. Od 7 września wycofały się na Kujawy tocząc działania opóźniające i rozpoznawcze. Od 12 września zostały wyłączone ze składu 26 DP i włączone w skład Zgrupowania Obrony Narodowej płk. Stanisława Siudy, którego zadaniem była osłona od północy atakujących na południe dywizji i brygad Armii „Poznań” i „Pomorze”.