13 września przedmoście w Łęczycy obsadził kombinowany batalion kpt. B. Koteckiego z 1 pułku ON „Poznań”. Batalion składał się z dwóch kompanii SG i kompanii strzeleckiej, wspartych przez 11 dywizjon artylerii konnej i 11 pociąg pancerny „Danuta”. Oddziały te podlegały dowódcy Grupy Operacyjnej gen. bryg. Stanisławowi Grzmot-Skotnickiemu. Batalion kpt. Koteckiego stoczył sześciogodzinny bój o Łęczycę z oddziałami niemieckiej 221 Dywizji Piechoty. W jej wyniku po złamaniu oporu, batalion kpt. Koteckiego został zmuszony do wycofania się z Łęczycy. Powrócił do składu Zgrupowania ON. Wieczorem 13 września Zgrupowanie ON wymaszerowało trzema kolumnami na Ostrowy, Krośniewice i Grabów. Zajęto nowe pozycje obronne na linii Długołęka-Głogowiec-zachodni skraj Kutna. Po przegrupowaniu na północnym skrzydle w rejonie Długołęki organizował obronę 3 pułk ON. Rejon stacji kolejowej Strzelce obsadził 1 pułk ON wsparty batalionem „Oborniki”. W Kutnie i lasach Głogowa bronił się 2 pułk ON. Pułk mjr. Kwiatkowskiego wraz z batalionem „Wągrowiec” zajął obronę w lesie na północny zachód od folwarku Muchnice. Odwodami były pułk mjr. Kwiatkowskiego i zgrupowanie SG ppłk. Świderskiego. Dowództwo zgrupowania stanęło w folwarku Muchnice.