Według dokładniejszych wyliczeń 1625 ksiąg (Kolańczyk s.85). Do tekstów tych kompilatorzy wprowadzali interpolacje, aby uzgodnić dawne prawo ze współczesnym im. Ich analiza i odkrywanie pierwotnego tekstu od dawna jest przedmiotem zainteresowania uczonych. Treścią jest prawo ustrojowe (księga 1), cywilne (2 − 46), karne (47 i 48), procesowe (49) i administracyjne (50). Księgi omawiające prawo karne Justynian nazwał „strasznymi” () paragraf 8a; C. 1, 17, 2, 8a. Cytowanie podobnie jak Kodeksu − lub , kolejne numery: księgi, tytułu, fragmentu i paragrafu (pierwszy paragraf oznaczany jest ).
Drugim dziełem są () – podstawowe wiadomości z zakresu prawa, o charakterze podręcznikowym, adresowane do („żądnej prawa młodzieży”), zebrane w czterech księgach; oparte były głównie na Instytucjach Gaiusa z II w n.e. oraz podręcznikach takich prawników jak: Florentinus, Marcjan, Ulpian. Instytucje, na równi z Kodeksem i Digestami, posiadały również moc ustawy. Zostały ogłoszone 21 listopada 533 konstytucją .