Prócz tego, zgodnie z zapowiedzią paragraf 4, po zakończeniu prac kompilatorskich cesarz wydawał kolejne nowe ustawy (), w większości po grecku lub dwujęzyczne, grecko-łacińskie. Wbrew zapowiedzi nie doszło do ogłoszenia ich urzędowego zbioru. Zachowały się trzy większe prywatne zbiory. Najobszerniejszy liczy 168 nowel, z których 2 poprzedzają Justyniana (z lat ok. 513 i 521−523), 10 pochodzi od jego następców (ostatnia datowana jest na rok 575). Nowele wprowadzały istotne zmiany w prawie kościelnym, administracyjnym i finansowym a w zakresie cywilnym w prawie małżeńskim (nr 22) i spadkowym (115, 118, 127). Nowelę zwykle otwiera wstęp (łac. ), a zamyka słowo końcowe (z gr. ). Większe nowele podzielone są na rozdziały (łac. ) i ewentualnie paragrafy. Cytowanie: skrót , numer ustawy (numeracja tylko w części jest chronologiczna), rozdziału i ewentualnie paragrafu.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne Lion, Hugues de la Porte, 1558-1560. Digitaliacja wyd. Corpus Iuris Civilis z XVI wieku
Denis Godefroy (1549-1621); Simon van Leeuwen (1625?-1682); François Modius (1556-1597). Neapol 1728 – 30 Paul Krüger (1840-1926), Theodor Mommsen (1817-1903) tom 1 tom 2 tom 3 Corpus Iuris Civilis: Iustiniani Codex Corpus Iuris Civilis: Novellae
Kategoria:Prawo rzymskie Kategoria:Prawo bizantyńskie Kategoria:Historyczne zbiory praw Kategoria:Chrześcijaństwo starożytne