W nocy z 20 na 21 kwietnia 1923 pod domem prof. Natansona, wówczas rektora UJ, przy ul. Studenckiej eksplodowała bomba. Wybuch znacznie zniszczył elewację budynku, bramę wjazdową i sień, ale nie było ofiar. Sprawców nie udało się ująć. Opinia publiczna łączyła zamach ze sprzeciwem profesora wobec zainicjowanego przez Młodzież Wszechpolską, a dyskutowanego wówczas w Sejmie projektu ograniczenia liczby studentów żydowskich poprzez numerus claususMarek Żukow-Karczewski, Zamachy w Krakowie, „Gazeta Krakowska”, 19–20 II 1994 r., nr 42 (13953).. Dziewięć z 42 konsultowanych w tej sprawie wydziałów uczelni odrzuciło projekt, w tym Wydział Filozoficzny UJ. Rektor Natanson należał obok profesorów UJ Stanisława Estreichera i Fryderyka Zolla do przeciwników numerus clausus. Następnego dnia głosowanie nad projektem zostało na wniosek PSL „Piast” odroczone. Organ PPS „Naprzód” przypisał zamach endeckiej koalicji znanej potocznie jako Chjena i oskarżanej o inspirację zabójstwa prezydenta Narutowicza cztery miesiące wcześniej. Prasa narodowa ogłosiła zamach prowokacją „terrorystów żydowsko-komunistycznych”. Trzej przywódcy Młodzieży Wszechpolskiej zatrzymani na wniosek premiera Sikorskiego zostali zwolnieni wobec braku dowodów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Władysław Natanson · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.