Strajk generalny (również: strajk powszechny) – forma strajku, polegająca na przerwaniu pracy przez wszystkich (lub znaczną część) pracowników najemnych na określonym obszarze, takim jak miejscowość, region czy cały kraj. W odróżnieniu od strajku branżowego, strajk generalny obejmuje pracowników wielu sektorów gospodarki i ma na celu osiągnięcie szerokich celów ekonomicznych lub politycznych.
Historia mały|Farmerzy protestujący w Indiach podczas strajku generalnego w 2020. Idea strajku generalnego jako świadomej taktyki w ramach negocjacji zbiorowych pojawiła się najprawdopodobniej w Wielkiej Brytanii, gdzie termin ten wszedł do użycia już w latach 30. XIX wieku. W drugiej połowie tego stulecia, francuscy syndykaliści zaczęli postrzegać strajk generalny jako narzędzie rewolucji społecznej i bezpośredniego obalenia właścicieli przemysłu.
Strajki generalne stały się możliwe dzięki rozwojowi dużych związków zawodowych pod koniec XIX wieku. Przykładem były dwa strajki generalne w Belgii w latach 1893 i 1902, organizowane na rzecz powszechnego prawa wyborczego dla mężczyzn. Podobny strajk miał miejsce w Szwecji w 1902, a jego celem była obrona praw pracowniczych.