Po przewrocie Rząd Georgijewa, zaprzysiężony 19 maja, sprawował władzę autorytarną. Wkrótce po przewrocie unieważniono Konstytucję Tyrnowską obowiązującą w Bułgarii od 1879, rozwiązano Zgromadzenie Narodowe, zdelegalizowano wszystkie partie polityczne, związki zawodowe i organizacje polityczne. Władza w kraju została scentralizowana. Rząd mianował burmistrzów, powoływał państwowe organizacje zawodowe (m.in. Robotniczy Związek Zawodowy, do którego musieli należeć wszyscy bułgarscy robotnicy) i silnie ingerował w gospodarkę narodową.
Mimo iż postulat obalenia monarchii nie został oficjalnie postawiony, część wojskowych i działaczy Koła Politycznego „Zweno” nie kryła swoich republikańskich poglądów. Mając tego świadomość car Borys III starał się zminimalizować znaczenie antymonarchistów i w ten sposób umocnić własną pozycję. Podjęte przez niego działania doprowadziły do odsunięcia od władzy płk. Wełczewa, a w styczniu 1935 do zmiany premiera. Na czele gabinetu stanął gen. Złatew, który popierał monarchię. Mimo to w kwietniu 1935 powołany został nowy rząd, z premierem Andrejem Toszewem na czele.