mały|Grób Stanisława Hebanowskiego na cmentarzu przy kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja Stanisław Hebanowski-Dobrogoyski (ur. 25 stycznia 1912 w Brzóstkowie, zm. 18 stycznia 1983 w Gdyni) – polski reżyser teatralny, prozaik, tłumacz, krytyk literacki i teatralny.
Życiorys Pochodził z rodziny z krakowskich drukarzy działających na przełomie XVII i XVIII w. Urodził się w wielkopolskiej wsi Brzostków jako syn Bogumiła Bogusława Klemensa (1870–1953) i Zofii z domu Ponikiewskiej (1880–1958). Miał brata Klemensa. Ukończył gimnazjum klasyczne w Jarocinie. Świadectwo dojrzałości otrzymał 16 maja 1929 r. jako jeden z najmłodszych abiturientów. Po maturze, w latach 1929–1931 studiował na wydziale prawa Uniwersytetu Poznańskiego, w latach 1931–1935 na wydziale historii sztuki i filozofii ścisłej, studiów nie ukończył. W 1938 debiutował jako poeta na łamach poznańskiego miesięcznika „Prom”.
Podczas okupacji niemieckiej wysiedlony został z Brzóstkowa, mieszkał w Warszawie i Lubczy. W 1943 był więziony na Pawiaku.