Po II wojnie światowej, już od 1945 r. pracował w referatach kultury Starostwa w Jarocinie, Zarządu Miejskiego w Gnieźnie, Urzędu Miejskiego w Poznaniu. W latach 1946–1948 był naczelnikiem Wydziału Oświaty, Kultury i Sztuki Zarządu Miejskiego w Poznaniu. W 1948 r. został kierownikiem literackim Teatru Polskiego w Poznaniu. W latach 1948–1949 był kierownikiem literacko-inscenizacyjnym Opery Poznańskiej oraz redaktorem miesięcznika „Echo Teatralne i Muzyczne”. Pełnił funkcję kierownika literackiego Teatru Polskiego w Poznaniu (1949–1959), Teatru Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (1960–1963), Teatru Polskiego w Poznaniu (1963–1969), Teatru Wybrzeże w Gdańsku (1969–1973, a w latach 1973–1980, kierownikiem artystycznym).
Kontynuował twórczość pisarską drukując opowiadania w czasopismach „Zryw”, „Arkona”, „Wiadomości Literackie”, które w 1958 r. wydał w tomie Ślady czasu. Rozpoczął także działalność publicystyczną, na początku zajmując się aktualnościami z dziedziny kultury (opera, teatr dramatyczny). Był redaktorem periodyków kulturalnych: poznańskiego „Życia Literackiego” oraz „Echa Teatralnego i Muzycznego”. Był także inicjatorem i wydawcą pisma „Proscenium” przy Teatrze Polskim w Poznaniu. W Zielonej Górze wydawał „Zeszyty Teatralne”.