Katedra Imienia Najświętszej Marii PannyPolski egzonim przyjęty na 125. posiedzeniu KSNG. () – rzymskokatolicki kościół katedralny w Mińsku i zarazem centrum życia religijnego mińskich katolików.
Historia
thumb|Wysoki Rynek, rys. Napoleona Ordy, XIX wiek W 1656 roku do Mińska przybyli jezuici. Dla ich misji został przeznaczony wykupiony pałac z drewnianym kościółkiem w południowo-zachodniej części Wysokiego RynkuX. Y. Z. [W. Sułkowski], Kartka z dziejów kościoła katolickiego w Rosyi. Biskupstwo mińskie. Kraków 1889, s. 55.. Na sejmiku 1 grudnia 1694 roku obywatele województwa mińskiego pod przewodnictwem starosty mińskiego Krzysztofa Zawiszy postanowili przekazać 10 groszy polskich od dymu na budowę kościoła. W dniu 25 kwietnia 1700 roku kamień węgielny pod przyszłą świątynię został poświęcony przez Antoniego Brzostowskiego, ówczesnego superiora jezuitów. Prace prowadzono w szybkim tempie i już w 1705 roku postawiono dach i sklepienie. Dnia 31 lipca 1709 roku, w święto patrona zakonu jezuitów Ignacego Loyoli, kościół został poświęcony pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny, Pana Jezusa i św. Barbary.