Do nekropolii prowadzi bogato zdobiona brama z okresu klasycyzmu zbudowana w 1830 przez Jerzego Kobylińskiego (na pamiątkę zmarłej żony Józefy), uszkodzona w czasie II wojny światowej, odnowiona. Na cmentarzu znajduje się neogotycki kościół Podwyższenia Krzyża Świętego (1839–1841). W kryptach we wnętrzu świątyni pochowano m.in. Jana Krzysztofa Damela – polskiego malarza i grafika, wykładowcę Uniwersytetu Wileńskiego, oraz biskupa Mateusza Lipskiego. Na cmentarzu zachowały się ponadto cztery murowane kaplice grobowe oraz dawna kostnica (obecnie magazyn), składzik, wspomniana brama i fragmenty muru od wschodu i północy.
Część pierwotna obejmuje 21 kwater o numerach I – XVIII, XXI – XXII i VIIA, w XIX w. została powiększona o dalsze 4 kwatery o numerach XA, XIA, XXIA i XXIIA. W 1945 obszar cmentarza ponownie w znacznym stopniu powiększono – osiągnął wówczas wielkość 14 ha. Najstarsze nagrobki z lat 20. XIX w. zachowały się wokół kościoła i przy Alei Kościelnej. Na zewnętrznych ścianach kościoła wmurowano epitafia z lat 30. i 40. XIX w. Większość pochówków w najstarszej części nekropolii pochodzi z lat 1860–1914, inskrypcje na nagrobkach z tego czasu w większości są w języku polskim, niekiedy rosyjskim, pojedyncze w niemieckim i francuskim.