lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Po perypetiach wojennych i żeniaczce z Apolonią z Jodkowskich (z ich związku przyszedł na świat w lutym 1928 r., w Kutnie, syn Jeremi Michał) prowadził „normalne” życie oficera zawodowego 37 pułku piechoty w Kutnie: służba nie znająca norm, ćwiczenia polowe, wyjazdy służbowe czy też przenosiny do kolejnych garnizonów.
W lipcu 1928 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Biura Ogólno Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko referenta. 2 kwietnia 1929 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1929 i 43. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym miesiącu otrzymał przeniesienie do Departamentu Piechoty MSWojsk. na stanowisko referenta. W marcu 1930 został przeniesiony do 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie na stanowisko dowódcy batalionu. W czerwcu 1933 został przeniesiony do 19 pułku piechoty we Lwowie na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego. W czerwcu następnego roku został przeniesiony do 51 pułku piechoty w Brzeżanach na stanowisko dowódcy batalionu. W listopadzie 1935 przeniesiony został na identyczne stanowisko w 71 pułku piechoty w Zambrowie. W 1938 r.