przeniesiony został do Sarn, na Wołyniu, na stanowisko dowódcy detaszowanegoW tym znaczeniu – pododdział na prawach oddziału gospodarczego, stacjonujący w innym garnizonie niż macierzysty pułk. III batalionu 50 pułku piechoty Strzelców Kresowych im. Francesco Nullo, stacjonującego w Kowlu. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 18. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
„Pułk ten miał tradycję, która była pielęgnowana i utrwalana w pamięci żołnierzy. Powstał we Włoszech w 1918 r., a następnie został wcielony jako 8. psp do 3. DSP armii polskiej we Francji. Do Polski przybył w połowie 1919 r., wchodząc w skład 13. DP. Walczył na Wołyniu i Podolu; brał udział w wyprawie kijowskiej. Sztandar ufundowany przez społeczeństwo Kowla został wręczony pułkowi w październiku 1925 r. W kampanii wrześniowej 1939 r. pułk walczył na Pomorzu i został rozbity 3 września. Sztandar pułkowy został zakopany na jednym z pól bitewnych w okolicach Świecia n. Wisłą. Odnaleziony w roku 1947, znajduje się obecnie w Muzeum Wojska Polskiego”.